Bilim insanları ayrıca, 1,5°C'yi aşmanın, yağmur ormanlarının kurumasından okyanus dolaşımının çökmesine kadar, geri dönüşü olmayan ve aşırı iklim değişikliklerine yol açan "dönüm noktalarını" tetikleme riskini taşıdığı konusunda uyarıyorlar.

Copernicus İklim Değişikliği Servisi Direktörü Carlo Buontempo, bir basın toplantısında gazetecilere, "Paris Anlaşması'nın şartlarında belirtilen 1,5°C'ye yaklaşırken, artık etkili bir şekilde bu aşırı salınımı yönetme aşamasına giriyoruz" dedi.

"Bu eşiği aşmamız temelde kaçınılmaz ve bunun sonucunda karşılaşacağımız artan ve yükselen riskle nasıl başa çıkacağımıza karar vermek bize kalmış. Aşım ne kadar uzun ve büyük olursa, risk de o kadar büyük olur" diye ekledi.

Copernicus'un müdür yardımcısı Samantha Burgess, "Özellikle son üç yıl, önceki yıllara kıyasla son derece sıcak geçti" dedi. Burgess, üç yıllık dönemin toplamda 1,5°C'yi aştığını ve bunun daha önce hiç yaşanmadığını belirtti.

Burgess, "Bu rekor sıcaklıkların temel nedeni, fosil yakıtların yakılmasıyla atmosferde biriken sera gazlarıdır" dedi. "Havadaki sera gazları birikmeye devam ettikçe, okyanus dahil olmak üzere sıcaklıklar yükselmeye devam ediyor; deniz seviyeleri yükselmeye devam ediyor ve buzullar, deniz buzları ve buz tabakaları erimeye devam ediyor."

Verilere göre, Avrupa kıtası için 2025, kayıtlara geçen en sıcak üçüncü yıl oldu. Sıcak ve rüzgarlı koşullar, rekor seviyede orman yangınlarına yol açarak, izlemeye başlanmasından bu yana 23 yıldır Avrupa'nın en kötü yangın kaynaklı emisyonlarına neden oldu.

Dünyanın yarısı, hissedilen sıcaklığın 32°C veya daha yüksek olduğu, yani aşırı sıcak stresi yaşanan gün sayısının ortalamanın üzerinde olduğunu deneyimledi. Burgess, Avustralya'nın büyük bir kısmı, Kuzey Afrika'nın bazı bölgeleri ve Arap Yarımadası da dahil olmak üzere bazı bölgelerde, hissedilen sıcaklığın 46°C'nin üzerindeki tehlikeli seviyelere ulaştığı aşırı sıcak stresi yaşanan gün sayısının daha fazla olduğunu ekledi.

AB'nin iklim servisi de 2025'in Antarktika'da kayıtlara geçen en sıcak yıl olduğunu belirtiyor. Bu durum, buz tabakalarının ve buzulların kütle kaybetmesine neden oluyor, ancak Doğu Antarktika'da daha fazla kar var. Antarktika çevresindeki deniz buzları da düşük seviyelerde.

Antarktika'da, aylık deniz buzu yayılımı Şubat ayında yıllık en düşük dördüncü seviyesine ve Eylül ayında yıllık en yüksek üçüncü seviyesine ulaştı.

Arktik'te ise aylık deniz buzu yayılımı Ocak, Şubat, Mart ve Aralık aylarında şimdiye kadar kaydedilen en düşük seviyede, Haziran ve Ekim aylarında ise ikinci en düşük seviyede oldu. Mart ayında kaydedilen en düşük yıllık maksimum sıcaklık görülürken, Eylül ayındaki minimum sıcaklık ise ancak 13. en düşük seviyede yer aldı.

Şubat 2025'te, her iki kutuptan gelen deniz buzunun toplam alanı, en azından 1970'lerin sonlarında uydu gözlemlerinin başlangıcından bu yana en düşük seviyesine düştü.